kula liryzmu

Lillian Smith ’s Killers of the Dream is somewhat of a hybrid – an essayistic autobiography, an introspective social critique of the Jim Crow South. Her urge to reach beyond the micro scale of autobiographic writing manifests itself at the very outset: the first chapter is titled “When I Was a Child” [emphasis added] – a title which suggests some degree of self-centeredness characteristic of a memoir . Yet the opening paragraph is concerned with collective experience, as reported by a third-person, omniscient narrator: “Even its children knew that the South was in trouble” (Smith 25). In the following four paragraphs the distant, off-stage perspective shifts into the perspective of “ we who were born in the South” (Smith 26). Only after such introduction does Smith proceed to actually speak for herself: “In this South I lived as a child and now live” (27). In fact Smith quite often sheds the individual, subjective “I” perspective, as if the first person singular voice was not suf...

Southern Gothic is a violence-ridden genre. Its subject matter, characters, and imagery are often disturbing and transgressive. However, this mode of writing does not necessarily rely on shock value, or our primal attraction to the repulsive. Some of the most successful Southern Gothic works offer multi-layered, contextualised depictions of violent behaviour, which should not be conflated with physical brutality. Southern Gothic authors more or less consciously describe in their works a full range of non-physical aggression which emanates from structural violence. There has been an ongoing semantic shift in the usage of the word “violence” itself. Due to sociocultural forces, its reference has expanded to include acts of aggression that cause harm via other means than physical force used face to face; for instance, World Health Organisation in its classification of violence includes also sexual and psychological attacks, as well as “deprivation or neglect” (Krug et al, 2002, p. 6...

    – Coś miałam powiedzieć i zapomniałam... – Ajajaj... – A! Że z kawą trzeba przystopować. Oglądałam jakiś filmik na Jutubie, że kofeina znacznie dłużej się rozpada niż przyjęło się o tym popularnie mówić. Więc jak wypijesz ostatnią kawę o 18:00, to po czterech godzinach nadal będziesz miała te 50% kofeiny w organizmie. Dlatego lepiej jest pić ostatnią kawę tak o 14:00, jeśli chodzisz normalnie spać. Ja chodzę spać o 3:00, więc mogę sobie pozwolić na picie kawy wieczorem .  Oczywiście nie wiedziałam, czy nie plecę głupot, bo nie pamiętałam już danych z tamtego filmiku. Nieważne.   – No ale ogólnie to przez to człowiek budzi się rano zmęczony, właśnie przez tę kofeinę, którą wydalasz w ciągu nocy. Organizm nie może się wtedy prawidłowo zregenerować i nie masz później energii. To nie jest tak, że nie możesz w nocy spać od kawy czy coś, tylko właśnie czujesz się następnego dnia zmęczona. I tak samo jest z jedzeniem późno w nocy. Niby ostatnio nie piję dużo kaw...