kula liryzmu

Tydzień temu pojawiło się tematyczne wydanie Dwutygodnika: HISTORIE LUDOWE . Temat w ostatnich latach dość popularny w pewnych kręgach. Wydanie przekładu Powrotu do Reims (2019) Eribona było strzałem w dziesiątkę ze strony Karakteru: nastąpiło wzmożone podjaranie zazwyczaj marginalizowanym tematem podziałów klasowych. Autor zagościł na polskich festiwalach literackich. Można było sobie nawet obejrzeć wirtualny spektakl (taki sobie, imho) z Jackiem Poniedziałkiem odgrywającym Eribona. Francuski filozof i socjolog stał się u nas gwiazdą. Rok później Radek Rak wygrał Nagrodę Nike za powieść Baśń o wężowym sercu albo wtóre słowo o Jakóbie Szeli (2019), ukazującą zdemonizowaną postać chłopskiego buntownika z bardziej przychylnej strony. W 2020 wyszła również popularna, szeroko omawiana Ludowa historia Polski Leszczyńskiego, a teraz jeszcze Chamstwo Pobłockiego. I pomiędzy jednym a drugim, a trzecim, a czwartym, pojawiły się na rynku inne ważne książki, non-fiction jak i powieści, o ch...

To jest dobry czas, żeby poczytać coś o wodzie. Jeszcze lepszy, by poczytać coś o rasie (#blacklivesmatter), ale woda przecież nie będzie czekać. Będzie trochę o tym i o tym. Pomimo deszczowego maja i czerwcowych nawałnic, wiele regionów Polski nadal będzie mierzyć się w tym roku z ogromną suszą – kilka tygodni „złej pogody” nie naprawi strat hydrologicznych, jakie ponieśliśmy na przestrzeni wielu lat. Znikają rzeki, jeziora, kąpieliska, wszelkiego rodzaju tereny podmokłe. Widzę to na przykładzie mojej rodzinnej okolicy. Niedługo będziemy żyć w Rzeczpospolitej Polsce Pustynnej. Ale tym razem wyjeżdżamy z Polski. To może po kolei. Graham Swift jest brytyjskim pisarzem z tego samego pokolenia co Ian McEwan i Kazuo Ishiguro, ale, w przeciwieństwie do swoich kolegów, jest u nas zadziwiająco mało poczytny. W Wielkiej Brytanii cieszy się dużą popularnością. Jest laureatem Bookera z 1996 roku za powieść Last Orders ( Ostatnia kolejka ). Waterland wyszło w roku 1983 (przekład Alek...

Tak to jest, że kiedy zobaczy się u przyjaciółki tomiszcze z tytułem KAPITALIZM jakże seksownie tłustą, wielką literą wypisanym na grzbiecie, to się na usta ciśnie „ej, weź mi to pożycz!” (i wtedy przyjaciółka pożycza pożyczoną od kogoś innego książkę, za co dziękuję). W środku też bywa masno, jakby to powiedziała młodzież dwa lata temu. Kapitalizm. Historia krótkiego trwania (2017, Fundacja Bęc Zmiana) jest próbą przedstawienia systemu, w którym przyszło nam żyć z nieco innej perspektywy, odbiegającej od tej powszechnie przyjętej w Polsce. Kacprowi Pobłockiemu przyświecały przy tym dwa cele. Pierwszym z nich jest „przeprowadzenie deokcydentalizacji polskiej humanistyki” [1] . Znaczy to tyle co odrzucenie naszej fascynacji Zachodem. Jednym z przejawów tej niezdrowej fascynacji jest przeświadczenie, że jesteśmy krajem zacofanym i że musimy Zachód doganiać. Otóż nie musimy. Po części dlatego, że nie ma jednej uniwersalnej ścieżki rozwoju dla wszystkich społeczeństw tego...